Το συγκεκριμένο σάρκωμα αναπτύσσεται από το ενδομήτριο κι όχι από τον μυ της μήτρας, όπως το λειομυοσάρκωμα. Από το 2014, η ταξινόμηση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας διαχωρίζει το ενδομητρικό στρωματικό σάρκωμα χαμηλού βαθμού κακοήθειας (Low-grade ESS) από το υψηλού βαθμού (High-grade ESS). Αυτός ο διαχωρισμός γίνεται μόνο με την ανίχνευση της ειδικής μετάλλαξης YWHAE-NUTM2 του HG-ESS, αλλά είναι πολύ σημαντικός για την πρόγνωση και για τις θεραπείες που θα ακολουθήσουν μετά τη διάγνωση.

Το ESS χαμηλού βαθμού κακοήθειας είναι ένας όγκος αργής ανάπτυξης και παρουσιάζει τοπικές υποτροπές έως και πάνω από 20 χρόνια μετά το χειρουργείο. Η παρακολούθηση των ασθενών είναι, επομένως, μακροχρόνια. Η θεραπεία είναι η χειρουργική αφαίρεση της μήτρας μαζί με τις ωοθήκες (υστερεκτομή μετά των εξαρτημάτων). Η αφαίρεση των ωοθηκών έχει διπλό θεραπευτικό ρόλο, γιατί ο όγκος είναι ορμονοεξαρτόμενος κι οι ασθενείς που δεν υποβάλλονται σε αφαίρεση των ωοθηκών έχουν υψηλότερη πιθανότητα υποτροπής. Μετά το χειρουργείο, μπορεί η ορμονοθεραπεία να είναι αποτελεσματική στην καθυστέρηση της υποτροπής, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. Η ορμονοθεραπεία είναι η θεραπεία επιλογής στις σπάνιες περιπτώσεις μεταστατικής νόσου.

Το ESS υψηλού βαθμού κακοήθειας είναι ένας πολύ επιθετικός όγκος, με δυσμενή πρόγνωση. Παρόλο που μοιάζει με το ESS χαμηλού βαθμού, η συμπεριφορά του είναι διαφορετική κι η επικουρική χημειοθεραπεία κι ακτινοθεραπεία είναι οι ενδεδειγμένες θεραπείες. Ένα θεραπευτικό πλάνο με χειρουργείο, ακτινοθεραπεία και χημειοθεραπεία έχει καταδείξει μια αύξηση της επιβίωσης των ασθενών με ESS υψηλού βαθμού.