Μέσα στα πρώτα 20 έτη της ζωής ενός ανθρώπου, το βάρος του αυξάνεται από τα 3,5 κιλά στα 70 κιλά και το ύψος του από τα 50 εκατοστά στα 170 εκατοστά, κατά μέσο όρο. Στη βάση αυτής της ορατής ανάπτυξης βρίσκεται ο πολλαπλασιασμός των κυττάρων, τα οποία είναι 2 x 10^12 (2 δισεκατομμύρια) κατά τη γέννηση και φτάνουν, σε μόλις δυο δεκαετίες, στα 6 x 10^13 στον ενήλικα (60 δισεκατομμύρια).

Η ανάπτυξη στην πρώτη εικοσαετία της ζωής δεν είναι ομοιόμορφη. Η ταχύτητα ανάπτυξης είναι πολύ μεγάλη στην αρχή, μειώνεται κατακόρυφα στα πρώτα χρόνια, μένει σταθερή από τα 5 έως τα 10-11 χρόνια κι αυξάνεται εκ νέου μεταξύ 11 και 16-17 χρονών, μια περίοδος γνωστή ως «έκρηξη ανάπτυξης της εφηβείας» (pubertal growth spurt), και στη συνέχεια μειώνεται μέχρι τα 20 χρόνια. Στον οργανισμό, υπάρχει ακριβής ισορροπία ανάμεσα στον γρήγορο πολλαπλασιασμό των κυττάρων και τους μηχανισμούς διαφοροποίησής τους. Όταν ένας από αυτούς τους μηχανισμούς δε λειτουργεί σωστά, εμφανίζεται μια νεοπλασία.

Από το σύνολο των καρκίνων που εμφανίζονται στην παιδιατρική ηλικία, δηλαδή, έως τα 11-16 έτη, τα σαρκώματα αποτελούν πάνω από 20%. Η πλειοψηφία των περιπτώσεων συγκεντρώνονται στα πρώτα 4 χρόνια της ζωής και τα πιο συχνά είναι το ραβδομυοσάρκωμα στα μαλακά μόρια και το οστεοσάρκωμα στα οστά. Άλλα σαρκώματα μαλακών μορίων που είναι πιο συχνά στους ενήλικες μπορούν να εμφανιστούν και στην παιδιατρική και την εφηβική ηλικία, όπως το συνοβιακό σάρκωμα, ο κακοήθης όγκος περιβλήματος περιφερικού νεύρου, το ινοσάρκωμα (ειδικά σε νεογέννητα), το διαυγοκυτταρικό σάρκωμα, το επιθηλιοειδές σάρκωμα, το λειομυοσάρκωμα, το λιποσάρκωμα κι οντότητες της ομάδας μικροκυτταρικών σαρκωμάτων με μπλε στρογγυλά κύτταρα.


Ειδικά για αυτούς τους ασθενείς…

Σαρκώματα και γονιμότητα


Εφόσον τα σαρκώματα προσβάλλουν συχνά ασθενείς στην παιδική και στην εφηβική ηλικία, η διατήρηση της γονιμότητας είναι ουσιαστικής σημασίας και δυστυχώς, αμελείται σε πολλές περιπτώσεις. Είναι αποδεδειγμένο ότι θεραπείες που κρίνονται αναγκαίες για την επιβίωση του ασθενούς, όπως η ακτινοβολία της κάτω κοιλίας κι η χημειοθεραπεία, μειώνουν σημαντικά τη γονιμότητα. Συνεπώς, η διατήρηση της γονιμότητας πρέπει να προηγηθεί της εφαρμογής οποιουδήποτε θεραπευτικού χειρισμού, δεδομένου ότι η ιατρογενής στειρότητα είναι αιτία σημαντικής μείωσης της ποιότητας ζωής των ενηλίκων κι είναι μη αναστρέψιμη.

Η γονιμότητα των ασθενών με σάρκωμα απασχολεί πάντα την ομάδα ιατρών...

Συνεχίστε να διαβαζετε 


Πατήστε στους παρακάτω συνδέσμους για να μάθετε περισσότερα για τα παιδικά σαρκώματα και τα σαρκώματα της ανάπτυξης:



Ραβδομυοσάρκωμα (Rhabdomyosarcoma)


Οστεοσάρκωμα (Osteosarcoma)


Σάρκωμα Ewing (Ewing's sarcoma)


Ραβδοειδής όγκος (Rhabdoid tumor)


Δεσμοπλαστικός όγκος από μικρά μπλε κύτταρα (Desmoplastic small round-cell tumor - DSRCT)


Σαρκώματα από μικρά μπλε στρογγυλά κύτταρα (Small blue round-cell sarcoma)