Το ανθρώπινο σώμα αποτελείται από διαφορετικά συστήματα, το καθένα από τα οποία επιτελεί μια συγκεκριμένη λειτουργία. Για παράδειγμα, το γαστρεντερικό σύστημα αναλαμβάνει την πέψη και την απορρόφηση θρεπτικών ουσιών, ενώ το αναπνευστικό σύστημα τροφοδοτεί τον οργανισμό με οξυγόνο. Το κάθε σύστημα με τη σειρά του, αποτελείται από διαφορετικά όργανα, που η λειτουργία του καθενός συμβάλλει στην εύρυθμη λειτουργία του συστήματος και κατ’ επέκταση, του οργανισμού. Μέσα στο κάθε σύστημα, το κάθε όργανο αποτελείται από μια συμπλοκή διαφορετικών ιστών. Ο κάθε ιστός είναι το αποτέλεσμα της ακριβούς ένωσης εκατομμυρίων κυττάρων, που έχουν αποκτήσει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά για να εκτελέσουν σωστά τη λειτουργία τους.

Τα επιμέρους συστήματα, όμως, του οργανισμού, δε θα μπορούσαν να λειτουργήσουν μόνα τους, απομονωμένα από τα υπόλοιπα. Ο ιστός που στηρίζει τα συστήματα και τα κρατά ενωμένα και σε επικοινωνία μεταξύ τους, ονομάζεται συνδετικός ιστός. Χωρίς τον συνδετικό ιστό, δε θα μπορούσαν π.χ. να περάσουν στο αίμα ούτε οι θρεπτικές ουσίες από το έντερο, ούτε το οξυγόνο από τους πνεύμονες. Ο συνδετικός ιστός δημιουργείται και διαφοροποιείται από την εμβρυϊκή φάση κι αργεί να πάρει την τελική μορφή του περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο ιστό, ολοκληρώνοντας την εξέλιξή του μετά την περίπλοκη περίοδο της εφηβείας.

Ως συνδετικός ιστός αναγνωρίζονται τα οστά, οι μύες, οι τένοντες, το ενδοθήλιο, το λίπος και το στρώμα των οργάνων. Το στρώμα (ή μεσέγχυμα) συνδέει τους λειτουργικούς ιστούς που αποτελούν το όργανο (ή παρέγχυμα). Είναι ένας ιστός ύψιστης σημασίας, διότι στηρίζει το όργανο και ταυτόχρονα, επιτρέπει την επικοινωνία όλων των οργάνων και συστημάτων μεταξύ τους. Μέσω του στρώματος, πολλές ουσίες ταξιδεύουν από όργανο σε όργανο, από σύστημα σε σύστημα, χωρίς την ανάγκη να διαπεράσουν τον ενδοθήλιο των αγγείων.