Το κυψελιδικό σάρκωμα μαλακών μορίων (ASPS από το όνομά του στα αγγλικά) αποτελεί κάτω από το 1% όλων των σαρκωμάτων κι εμφανίζεται συνήθως μεταξύ των 15 και των 35 χρονών. Τα κάτω άκρα είναι η πιο συχνή εντόπιση, αλλά μπορεί να αναπτυχθεί σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος, όπως ο λαιμός, η ουροδόχος κύστη, ο μαστός ή οι μήνιγγες.

Η πρωτοπαθής εστία συνήθως μεγαλώνει χωρίς να δώσει κανένα σύμπτωμα και πολλές φορές, οι μεταστάσεις ευθύνονται για τα πρώτα συμπτώματα. Η πιο συχνές εντοπίσεις των μεταστάσεων είναι οι πνεύμονες κι ο εγκέφαλος. 

Η διάγνωση γίνεται με τη χρήση μιας αξονικής τομογραφίας και μια μαγνητική της περιοχής της πρωτοπαθούς εστίας. Σε περίπτωση μεταστατικής νόσου κατά τη διάγνωση, το κατάλληλο σημείο για μια σαφή διάγνωση είναι η πρωτοπαθής εστία. 

Το ASPS δεν ανταποκρίνεται ούτε στη χημειοθεραπεία, ούτε στην ακτινοθεραπεία κι ο μόνος αποτελεσματικός θεραπευτικός χειρισμός είναι το χειρουργείο της πρωτοπαθούς εστίας, αλλά κι όλων των μεταστάσεων. Με ελάχιστες επιλογές για συστηματική θεραπεία, το ASPS είναι αντικείμενο πολλαπλών κλινικών μελετών με διάφορα φάρμακα και σύμφωνα με πρώιμα αποτελέσματα, μπορεί η ανοσοθεραπεία να παίξει σημαντικό ρόλο στη θεραπεία αυτού του σαρκώματος στο μέλλον.