Παρόλο που ο κόλπος αποτελείται κυρίως από συνδετικούς ιστούς, τα σαρκώματα είναι εξαιρετικά σπάνια. Στις ενήλικες γυναίκες, το πιο συχνό σάρκωμα αυτής της περιοχής είναι το λειομυοσάρκωμα, το οποίο ακολουθεί τις ίδιες διαγνωστικές και θεραπευτικές οδηγίες με το λειομυοσάρκωμα της μήτρας. Υπάρχουν, επίσης, μεμονωμένες περιπτώσεις αδενοσαρκώματος κι ενδομητρικού σαρκώματος, που αναπτύσσονται επί προϋπάρχουσας ενδομητρίωσης.

Το ραβδομυοσάρκωμα του κόλπου εμφανίζεται σε κορίτσια έως 6 χρονών. Η θεραπεία του δε διαφέρει από εκείνη του ραβδομυοσαρκώματος γενικά, με μακροχρόνια χημειοθεραπεία και τοπικό θεραπευτικό χειρισμό (χειρουργείο ή ριζική ακτινοθεραπεία).